Κύκλος Δεύτερος - Μέρος Τρίτο : Αναζητώντας το Νετρίνο

      Σηκώθηκα πάλι μετά το μεσημέρι . Αυτό αποτελεί την νέα μου πραγματικότητα, εδώ και δέκα μέρες από τότε που γύρισα από το Κουφονήσι  . Πήρα άδεια άνευ αποδοχών , αφού πλέον το βράδυ αποτελούσε περισυλλογής και σκέψης , καθώς ψηφίδα ψηφίδα προσπαθούσα να ανασυγκροτήσω τον εαυτό μου  . Φαγητό έτρωγα ελάχιστο, και το μόνο που έκανα ήταν να καπνίζω και να πίνω καφέ και να το εναλλάσσω με λίγο ουίσκι. Έκλεισα τα πατζουρια    τράβηξα τις κουρτίνες  και προσπαθούσα να ξαναβρώ το κέντρο συναρμογής μου . Μέσα μου έκαιγε διακαώς ένα ερώτημα : ποία ήταν αυτή η γυναίκα ; Τόσο καιρό έχει στοιχειώσει τις σκέψεις μου έχει κατευθύνει τις πράξεις μου και δεν ξέρω ούτε καν το όνομα της . Επίσης αυτή η πλημμυρίδα συναισθημάτων που με προκαλεί  και μόνο η σκέψη της , Διαδέχεται  από την άμπωτη της απελπισίας που μου προκαλεί η απουσία της . Μισή όνειρο μισή πραγματικότητα ,κάθε φορά που πιστεύω πως θα είναι πιο κοντά μου , βρίσκεται ακόμα πιο μακριά   .Η ζωή μου έχει τραβήξει χειρόφρενο , και πλέον τίποτα δεν έχει νόημα χωρίς την δικιά της καταλυτική παρουσία

Κύκλος Δεύτερος - Μέρος Δεύτερο : Ο Διαφορικός Ελκυσμός - Ερωτικός Παροξυσμός

Σε ένα άγνωστό νησί , 

όλα τα πρόσωπα  εσύ ,

ψάχνω μέσα στα στενά ,

μα έχει μόνο μία σιγαλιά.

       Όταν αγχώνομαι πλάθω στιχάκια για να διασκεδάσω τους φόβους μου . Κάποιες στιγμές ξυπνάει για λίγο η Λογική και με ρωτάει : τι κάνεις εδώ ; τι περιμένεις ; Ξανά και ξανά. Αλλά έχω μέσα μου την βεβαιότητα του μελλοθάνατου και δεν αφήνω τις τελευταίες μου στιγμές ,να μου τους δηλητηριάσει η ελπίδα   . Το κλίμα εδώ στα Βόρεια Κουφονήσια είναι πράγματι εκπληκτικό . Κάπως μου απαλύνει την σύγχυση που νιώθω . Δεν είχα την παραμικρή ιδέα για το που θα πήγαινα . Αποφάσισα να πάω σε ένα μικρό καφενεδάκι για να πιω κάτι , και ίσως να μάθω και κάποια πληροφορία . Αφού έκατσα χάζευα δεξιά και αριστερά , και την προσοχή μου την τράβηξε τα γέλια μιας χαρούμενης παρέας που ερχόταν από τα πίσω τραπέζια . Είχαν τελειώσει τον καφέ τους και

Κύκλος Δεύτερος - Μέρος Πρώτο : Η Κβαντική Φυσική του Έρωτα

Ο χρόνος λένε είναι ο καλύτερος γιατρός. Μακάρι να μπορούσα να συμφωνήσω . Μπορεί να είναι το καλύτερο αναλγητικό και παυσίπονο , αλλά μερικά πράγματα δεν θεραπεύονται ποτέ. Μέσα στις σκιές και στην ησυχία θα κρύβεται για πάντα ο πόνος του ανεκπλήρωτου έρωτα μου . Που ούτε καν το όνομα της δεν έμαθα ποτέ . Ο χρόνος είναι η παραμυθία που μας βοηθάει να παραμένουμε στα όρια της καθημερινής λογικής και μας δίνει το κουράγιο να κάνουμε ένα βήμα ακόμα. Οι θεοί δεν στάθηκαν στοργικοί μαζί μου ,και να ακόμα το κορμί μου πάλλεται ολόκληρο , μόνο που σκέφτομαι εκείνη την Κυριακή που διάβασα την εφημερίδα . Αδιάφορα ξεφύλλιζα τα φύλλα της, μέχρι που

Πρώτη κίνηση ,Overture for Violin in Mosque

Υπάρχουν κάποια άτομα που με τον δικό τους μοναδικό τρόπο καταφέρνουν και αλλάζουν την πραγματικότητα μας . Άλλα λίγο ,άλλα πολύ μεταμορφώνουν τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο μας . Μπορεί να είναι κάποιος επιστήμονας με μια σημαντική ανακάλυψη , μπορεί ένας ζωγράφος  με μια μαγική απεικόνιση των πραγμάτων , μπορεί μια κοπέλα με το ζεστό της χαμόγελο . Γιατί το μέγεθος της επίδρασης αυτών των ατόμων δεν μπορείς να το μετρήσεις με νούμερα . Είναι στην ουσία όργανα του γίγνεσθαι και οι σπείρες στις οποίες είναι πλεγμένες οι ζωές μας , δεν είναι δυνατόν να της υπολογίσει ο ανθρώπινος νους. Μπορεί να είσαι ένα επιτυχημένος ηθοποιός στο Χόλιγουντ και να βλέπουν τα έργα σου εκατομμύρια κόσμος , αλλά να μην τους αγγίξεις , να μην κάνεις την διαφορά . Και μπορεί να είναι η συγκεκριμένη κοπέλα που με το χαμόγελό της να αγγίξει και να εμπνεύσει τους κατάλληλους ανθρώπους που θα κινήσουν μια αλυσίδα γεγονότων. Με αυτό τον τρόπο θέλω να κάνω μια εισαγωγή για να εξηγήσω τον λόγο για τον οποίο γράφω αυτό το μπλογκ . Είχα την τιμή να ανήκω σε έναν τυχερό κύκλο ανθρώπων οι οποίοι ήρθαν σε επαφή με το δημιουργικό ταλέντο ενός Ανθρώπου ιδιαίτερου . Που μας άλλαξε. Καλώς ή κακώς ο Ανθρωπος αυτός είχε μια απέραντη αδιαφορία για αναγνώριση ή για οποιαδήποτε υστεροφημία. Επίσης δεν είχε μεγάλη υπομονή με τους βλάκες. Για αυτό και το έργο του διαδίδεται από στόμα σε στόμα , με μια διαδικασία "Μύησης" σε λίγους εκλεκτούς . Πράγμα το οποίο και ο ίδιος του θα το έβλεπε βλακώδες και ηλίθιο . Για αυτό πιστεύοντας στα τερτίπια της ειμαρμένης , έστω γράφοντας μέσα από ένα άσημο Μπλογκ , που πιθανώς να μην το διαβάσει και κανένας θέλω να μεταφέρω την εμπειρία της επαφής μου με την πνευματική παραγωγή του Ανθρώπου που τον γνωρίσαμε ως Αλκη Λαμπρινό   , αλλα φυσικά τα πράγματα ήταν κάπως διαφορετικά

σκεβρωμένα ,Γκοντόυ Κρους, ΟΚΛΟΥΣΙΟΜ, τρέγουα κατάλα εσπέρα

Μουσικό Διάλειμμα Α' - I Feel Love

Κίνηση Δεύτερη - Πρελούδιο στο ξύπνημα του πάθους

Όπως όλα τα σημαντικά γεγονότα στην ζωή ανθρώπου ξεκινάν ανύποπτα και ξεφυτρώνουν όπως τα μικρά άγρια χόρτα στις σχισμές των βράχων, έτσι και για μένα όλα ξεκίνησαν από ένα ανυπόληπτο ποιητικό φόρουμ . Δεν είχε πολλά μέλη , αλλά όσοι ήταν μέσα σε αυτό ήταν τακτικοί και φανατικοί θαμώνες. Βέβαια υπήρχε και ένα μεγάλο ποσοστό ψώνιων  ,αναμενόμενο, που πίστευαν ότι θα  ήταν οι νέοι Σεφέρηδες και Ελύτιδες ,που θα συγκλόνιζαν τον κόσμο . Πολλοί από αυτούς δεν είχαν διαβάσει ούτε καν ένα ποίημα , και μερικοί από άποψη , για να κρατήσουν ανόθευτη την πηγή της έμπνευσης τους. Το αποτέλεσμα ήταν πως αντί να γίνουν Σεφέριδες γινόντουσαν Σεφερλήδες προς τέρψιν κωμική των υπολοίπων . Οπότε κάθε μέρα γινόντουσαν διάφορα ποστς με ποιήματα , άλλα καλά και άλλα γελοία. Την συγκεκριμένη ημέρα , τα σχόλια είχαν ανάψει για τα καλά για το ποστ ενός ποιήματος ενός νέου μέλους του Άλκη Λαμπρινου. Από περιέργεια το διάβασα και εγώ :

Μουσικό Διάλειμμα B' - From the Rabbit Hole Straight to Heaven

"When logic and proportion

Have fallen sloppy dead"

Τρίτη Κίνηση - Ορατόριο : Toto, I've a feeling we're not in Kansas any more

Μπήκα διστακτικά στο μαγαζί . Άρχισαν να με πλημμυρίζουν οι αμφιβολίες . Γιατί βγαίνω ραντεβού με έναν άγνωστο ; Και αν είναι προβληματικός; τρελός ; Γκέι ; Αλλά από την άλλη η εκπληκτική του ποίηση και οι υπέροχες συνομιλίες που κάναμε δείχναν έναν πολύ ενδιαφέροντα άνθρωπο . Το πολύ πολύ θα είχα χαραμίσει ένα βράδυ μου . Μικρή ζημιά , αφού ούτως ή άλλως τα βράδια μου είναι μονότονα . Το μαγαζί ήταν μικρό ,είχε όλο και όλο καμιά εικοσαριά τραπεζάκια . Στην μία γωνία του μαγαζιού υπήρχε ένα πιάνο ,ένα από αυτα με την ουρά . γύρω γύρω από τα παράθυρα υπήρχαν

Μουσικό Διάλειμμα Γ' -Queen of Love